De landschapsatlas is de inventaris van waardevolle landschappen van Vlaanderen op het eind van de 20ste eeuw. Hij bestrijkt het volledige Vlaamse gebied met uitzondering van de stedelijke kernen en de dicht bebouwde agglomeraties.
De atlas is een onmisbaar instrument bij de bescherming van landschappen. Ook kunnen de gevolgen van ruimtelijke ingrepen in het landschap met behulp van de landschapsatlas beter worden ingeschat.
Een landschapsatlas bevat waardevolle relicten van het vroegere, traditionele landschap. Die historische landschapselementen geven aan hoe het landschap gegroeid is. Ze worden opgespoord met behulp van historische kaarten, luchtfoto's, literatuurstudie en mondelinge informatie. Of iets waardevol is, wordt bepaald aan de hand van samenhang, gaafheid en herkenbaarheid.
De landschapsatlas bestaat uit een set digitale kaarten, opgemaakt als GIS-lagen en gekoppeld aan een databank met beschrijvingen van de relicten. De relicten kunnen punt- en lijnvormig zijn, maar ook grotere gebieden, zoals de relictzones en ankerplaatsen worden onderscheiden. De atlas kan online geraadpleegd worden via het geoloket van het AGIV.
Tussen 1996 en 2000 zijn de provinciale landschapsatlassen opgesteld door de toenmalige Afdeling Monumenten en Landschappen. Die atlassen werden in 2001 samengevoegd en herwerkt tot één landschapsatlas voor Vlaanderen.
De basisinformatie voor de huidige atlas is ondertussen meer dan 10 jaar oud. In 2004 heeft het VIOE het wetenschappelijk beheer overgenomen. Op dit ogenblik loopt een project om de huidige gegevens te actualiseren.